jueves, 29 de noviembre de 2012

El corazón abrasando

Destinos cruzados


¿Y qué importa que no tengas nada que ver con lo que he encontrado hasta ahora? Tal vez ese sea el motivo.

Aún no apagues la luz,
quiero verla en tus ojos brillar.
Arede la calle de madrugada,
me ha abrasado el corazón.
Tenías razón: voy a acabar contigo.

Mañana haré que te despiertes
me gusta hacerte rabiar
ya sabes por dónde ando
merodeando a tu alrededor.

No me digas que me evapore
que sufre mi corazón,
cargado de ideas brillantes
en los bolsillos.

Tenías razón: estoy fumando demasiado
y te sabe a demonios que diga que no...


Aún no apagues la luz,
quiero verla en tus ojos brillar.
Arede la calle de madrugada,
me ha abrasado el corazón.
Tenías razón: voy a acabar contigo.

Con un poquito de suerte y algún capote
me abro camino.
Con una mano delante y otra detrás.
Se abre el telón y sale el sol entre los tejados
una nueva mañana para los dos...

Tenías razón: las cosas no son tan sencillas
y morirse de risa es la muerte mejor...


Aún no apagues la luz,
quiero verla en tus ojos brillar.
Arede la calle de madrugada,
me ha abrasado el corazón.
Tenías razón: voy a acabar contigo.



martes, 27 de noviembre de 2012

Nunca he tenido el corazón tan rojo



Por los "te quiero" velados, por la fatigable lucha de nuestras bocas, de nuestros cuerpos; por tu dedicación a enseñar; porque me haces guapo, porque te haces guapa; por tu atención; porque recoges mis sonrisas, porque me regalas las tuyas; por tus cuidados, por tus necesidades; por el bosque y el enjambre que conviven en tus ojos, por tu vientre suave y blanco.

Y porque me dejo querer por ti.

viernes, 23 de noviembre de 2012

Aquí, con ella


Descubriendo lo que es realmente la dimensión del amor: la tranquilidad, la confianza, la paz, la verdad, la sinceridad. Aquí, contigo.

Aquí está el fugitivo de siempre
aquí la eternidad que fue un instante.
Aquí donde ninguno de vosotros se atreve
aquí nuestros besos comunicantes

Aquí no hay nadie a quien seguir
aquí que nadie es un huesped fijo
aquí sigo viviendo bien sin mí
aquí sólo quiero estar contigo.

Aquí seguro de hacer lo incorrecto
aquí porque no hay suficientes pruebas
aquí como un inválido en el desierto
aquí me quedo, aquí con ella.

Aquí en atención a las circunstancias
aquí la noche infinita que no duerme
aquí olvidé lo que me desconcertaba
aquí vuelvo a estar ausente.


Aquí seguro de hacer lo incorrecto
aquí porque no hay suficientes pruebas
aquí como un inválido en el desierto
aquí me quedo, aquí con ella.

Aquí que tampoco es la vida real,
aquí que no es un infierno.

Aquí el acantilado le ruge a las olas
aquí que le llaman "allá fuera"
Aquí los que vencimos con nuestra derrota
Aquí que ya no salimos a escena...

viernes, 16 de noviembre de 2012

Principiantes


Puedo ofrecer mucho,
no hay mucho que escoger...
Soy todo un principiante
pero no un loco de atar.

Mientras sigamos juntos
el resto ¿qué más da?
Yo te quiero infinito
pero estamos empezando...
y miramos con orgullo
e inseguros a la vez.

Si nuestra love song llega hasta lo más alto
surca todos los mares como en un film
no hay razones, ni corazones rotos
ni mil tristes canciones,
es simplemente así.

¿Qué más puede pasarnos que podamos compartir?
Si somos principantes, no dejes de jugar...
Si sonríes como antes, no necesito más
Yo te quiero ininito pero estamos empezando...
si el amor es tan grande ahora
¿cuál será el final?


Si nuestra love song llega hasta lo más alto
surca todos los mares como en un film
no hay razones, ni corazones rotos
ni mil tristes canciones,
es simplemente así.

miércoles, 14 de noviembre de 2012

Llévame

Como niños...
Escucha mi vieja linda
Esucha lo que te digo,
no dejes la esperanza
sin ti me doy por vencido.

Somos hojas en el viento
juntos más alto subimos
en seguida bailamos arriba
de las nubes bañando en el sol.

De vez en cuando hay un amor
que es más claro que el sol
y qué fácil que puede ver
el camino del corazón.

Llévame, llévame
llévame al corazón.

martes, 13 de noviembre de 2012

Norias

Garraf

Qué bueno oir tu voz hablándome tan cerca, qué bien me encuentro sólo con mirarte... toda una vida entera viéndote pasar de largo, ahora te tengo de verdad. Digo yo que estaré dentro de uno de esos sueños, todo me sale, esto no puede ser real... Qué subidón es todo cierto, estoy despierto, entonces me dejo llevar...

Si me lo pides nena, sabes que me voy de casa, no te preocupes si no te lo pido yo, que aquí nada nos ata, pisa la vida y arranca... esto no ha hecho más que empezar.

lunes, 12 de noviembre de 2012

Todo

Vuelva, vuela, vuela conmigo
cuélate dentro, dime "chico"
dame calor, sácame brillo
hazme el amor en nuestro nido.

No quiero nada, nada más
me sobra respirar.

Sube, sube, sube conmigo
déjalo todo, yo te cuido
ven a Barcelona, ten un descuido
haz cosas mientras yo te miro.

No tengo miedos, no tengo dudas
lo tengo muy claro ya
todo es tan de verdad...
que me acojono cuando pienso
en tus pequeñas dudas y eso
que si no te tengo reviento
quiero hacértelo muy lento...

Todo, todo, todo, yo quiero contigo todo,
poco, muy poco a poco, poco
que venga la magia
y estemos solos, solos, solos, solos
yo quiero contigo, solo
sólo rozándonos todo, sudando, cachondos,
volviéndonos locos, teniendo cachorros,
clavarnos los ojos, bebernos a morro.

Sueña, sueña, sueña conmigo
escríbeme luego un mensajito
dime hacia dónde, yo te sigo,
si tú te tiras, yo me tiro.

Coincidencia

Nervios tuyos, míos, me transmites más y aparaces y caminas rápido, como si quisieras escapar y te pones de perfil y te voy entresacando cosas y a veces no cuesta y a veces sí, y siempre me da igual porque me gusta trabajar la situación. Y nos paramos frente a la Catedral del Mar y la miras y me confiesas secretos, gustos y por fin te sientas delante, y por fin bromas, y por fin salimos, y por fin el abrazo, el beso, el fundimiento.

Elevo tu cuerpo ligero, entre la oscuridad, la música y la gente, y te miro desde abajo, hacia arriba, como el devoto que mira la representación de su fe. Y me da por besar, no sé porqué, tu vientre, como si de una premonición se tratara, como si quisiera que allí se albergara lo que quisiera compartir contigo algún día; nuestra semilla: tuya, mía. Y no veo nada, sólo a ti, a tu cuerpo, que toco, y tú el mío, y dónde estará la gente, y a quién le importa.

Voy derribando tus muros y te veo cara de ansia, de ganas por besarme, y nos pasamos minutos que parecen horas mirándonos a los ojos... miel, dulce, tus pecas, tu peca más hermosa, la de tu nariz, tus labios finos, de rojo natural, de normalidad. Y dejamos que pase un tren, dejamos que pase otro "¿por qué no pasarán todos?" pienso. Y te medio enfada que tu tren tenga como destino un lugar que nos recuerda a cosas feas y pasadas.

Y te me vas y ya es de día y ahora ni siquiera puedo recordar bien tu cara.

domingo, 11 de noviembre de 2012

Porque las cosas cambian...

El paraíso del que vienes
... y a veces, a mejor.

En una nube de ojos miel, pecas y finos labios.

Dormíes mig agafada al meu braç
ha sonat un claxon de cotxe encallat
has obert un ull mandrós i callat
i has tornat al teu somni privat.

Pujava el café i ens he recordat
ballant a una platja amb barrets mexicans
la cara que feies al anar girant
crec que era de felicitat.

De moment no et riuré més les gràcies
per una vegada he entés el que cal
passi-ho bé que m'esborro del mapa
per perpetrar a l'ombra un gran pla quinquennal.

Sento que et despertes i et vinc a buscar
"Nena, tens café? vols que torri pa?"
al diari res massa estimulant
mica en mica ja et vas despertant.

I fumes mirant els cotxes passar
t'entregues a l'aire dens del veïnat
penso en proposar que baixem al far
jo que mai he estat home de mar...

I tot, dependrà de tú.

viernes, 9 de noviembre de 2012

Porque de todo...

... comienza a hacer ya mucho tiempo.

Tengo momentos en que sólo recuerdo una conversación
quizás sólo fueran palabras desnudas, pero de corazón.

Hace tiempo que ya no te veo
quizás no te llamo porque no me atrevo
Hace tiempo que ya no te veo
¿habremos cambiado?
Quizás a peor...

Tengo momentos en que sólo recuerdo una revolución
guerreros salvajes con armas de barro
¿en qué se quedó?

Hace tiempo que ya no te veo
quizás no te llamo porque no me atrevo
Hace tiempo que ya no te veo
¿habremos cambiado?
Yo creo, sinceramente, que sí.

Estrellas

La gente tiene estrellas que no son las mismas. Para los que viajan, las estrellas son guías; para otros son sólo son pequeñas lucecitas. Para los sabios, las estrellas son problemas.

Tú tendrás estrellas como nadie ha tenido.

lunes, 5 de noviembre de 2012

Te llevarás las cosas más bellas

Envuelve el mar
La mentira duele. Permitir su entrada, una y otra vez, duele aún más. Al final se trata de una forma de auto traición, de faltar a los propios principios de ética sobre el modo en que se considera que deben ser las relaciones entre seres humanos. Una forma de venderse a lo rápido y fácil -convirtiendo todo en más difícil, claro- Estás diciendo, a ti y a los demás, que apruebas esa conducta, la refuerzas y al final acaba tiñiendo todo lo que encuentra alrededor.

Tal vez lo peor sea identificar e intentar desentrañar esas dos partes: tú y el otro. La auto vivisección en forma de duda constante, de reproches, la lucha contra uno mismo: la peor. El intento semi piadoso de entender al de fuera, de buscarle razones y explicaciones.

Y al final acabas olvidando que tienes un equipaje... que lanzar al mar, para perder todo de vista, o que salir corriendo tras él, para llegar a otro lugar.

viernes, 2 de noviembre de 2012

Pasar a la eternidad

Destinos cruzados
Estoy algo aburrido hoy, parece ser.

Hace unos años -5 ya, yo pensaba que eran menos...- me encantó la noticia del descubrimiento de dos esqueletos abrazados, de tal vez el neolítico, en Italia. Es una preciosa imagen que evoca tantas cosas... el amor eterno, la intimidad encontrada y contemplada por quien no sabe nada de lo que vivieron.

Y qué bien explicado aquí:

Si hagués nascut a Roma
fa més de 2000 anys
viuríem en un imperi
i àmforas al pati
plenes d'oli i vi
i una estàtua de marbre
dedicada a mi.

Si hagués nascut a Roma
fa més de 2000 anys
no faria olor a xampú
el teu cabell daurat
i oferiríem bous als déus
brindaríem amb soldats
i ens depertaria un carro
pujant per l'empedrat.

I els turistes es fan fotos
on tu i jo vam esmorzar
són les coses bones de passar a l'eternitat
i el guia els ensenya el mosaic al menjador
es retraten i passegen per la nostra habitació.

I ara un nen dibuixa a llapis
a la sala del museu
el braçalet de maragdes
que t'embolicava el peu
i un submarinsta troba
els nostres got i el nostres plats
són les coses bones de passar a l'eternitat.


Benvolgut



Escondido en mentiritas, en dudas cabreantes, en cada intuición fugaz de una vida mejor, escondido en "somos muy jóvenes para tener nada demasiado claro", escondido en "no sé qué es pero, nena, no puedo respirar"

Benvolgut, ho deixo aquí, que sé que ets un home ocupat. Suposo que és moment de acomiadar-me esperant no haver-te emprenyat massa, no haver semblat un boig, que la força ens acompanyi, adéu, fins sempre, sort!
Per si un dia ens creuem ja em disculpo, que em conec, faré d'home seriós, esperaré darrere dret mentre tu li fas brometa "veig que ara els busques alts", mentre tu et reivindiques com molt més elegant.